Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Το μετέωρο βήμα εμπρός στο μέλλον

Φθάσαμε εδώ που φθάσαμε. Όμως υπάρχει μια πραγματικότητα, η υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης. Οι υποστηρικτές της την ονομάζουν βοήθεια. Η αλήθεια είναι άλλη. Είναι δανεικά, που θα τα γυρίσουμε πίσω και οι δανειστές μας θα αποκομίσουν κέρδη. Παραχωρήσαμε μέρος της εθνικής κυριαρχίας μας, αλλά αποφύγαμε την άτακτη χρεοκοπία. Ποτέ ένα γεγονός δεν έχει μία μόνον ανάγνωση. Πίσω από μια ζοφερή βιτρίνα, υπάρχει πάντα μία διέξοδος.
Κανείς δεν έχει πει μια πικρή αλήθεια, είτε μένουμε στο ευρώ είτε φεύγαμε από το ευρώ, θα έπρεπε να αποφεύγουμε την συνεχή αναφορά μας στο παρελθόν. Πιστεύω ότι και οι δύο αντιλήψεις, εντός ή εκτός ευρώ, αφήνουν περιθώρια διεξόδου από την κρίση. Οφείλουμε, εφ’ όσον η επιλογή έγινε, να σταματήσουμε τις στείρες αρνητικές κριτικές. Ιδιαίτερα ,τώρα που μετά από μεγάλους αγώνες της κυβέρνησης και κυρίως του υπουργού οικονομικών Ε. Βενιζέλου επετεύχθη ένα σημαντικό βήμα. Αποφεύχθηκε η χρεοκοπία της χώρας .
Τώρα όλοι πρέπει να στύψουμε το μυαλό μας να βρεθούν λύσεις. Οι σκέψεις μας και οι πράξεις μας πρέπει να έχουν στόχο την ανάκαμψη της οικονομίας. Η έλλειψη θετικών προτάσεων από την αντιπολίτευση ήταν η μεγάλη ασθένεια του πολιτικού συστήματός μας. Ενώ ακόμα μεγαλύτερη ήταν η ανατροπή αποφάσεων της παλαιάς από την νέα κυβέρνηση, ακόμα κι αν αυτή προερχόταν από το ίδιο κόμμα. Επί τέλους, αυτό κάποτε πρέπει να παύσει.
Είχαμε φθάσει στο χείλος του γκρεμού. Η σωτηρία μας δεν εξαρτάται από το ύψος του κουρέματος των ομολόγων και του νέου δανείου. Αυτά βοηθούν, αλλά δεν δίνουν λύσεις. Οι λύσεις θα έλθουν από πολιτικές αποφάσεις για το τι θα γίνει. Αυτό είναι έργο της κυβέρνησης, όποια και να προκύψει από τις επόμενες εκλογές, αλλά είναι και έργο της αντιπολίτευσης να τις υποδείξει. Με άλλα λόγια, αυτό που χρειάζεται είναι η αλλαγή της πολιτικής νοοτροπίας. Κάποτε, η χώρα που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού, θα πρέπει τώρα να αποκτήσει και πολιτικό πολιτισμό.