Τα οικονομικά μέτρα, οι εκλογές και η Ν.Δ.

Για μια ακόμη φορά η Ν.Δ. επανέρχεται με συνέντευξή του Αρχηγού της στην «Καθημερινή της Κυριακής» στο αίτημά της για διενέργεια πρόωρων εκλογών. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι θέλει να καρπωθεί το φως στο τούνελ της εξόδου, που άρχιζε να φέγγει. Όπως ο ίδιος δήλωσε, το νέο πακέτο στήριξης βρίσκεται προς την σωστή κατεύθυνση και αποτελεί ανάσα για την ελληνική οικονομία. Αιτιάται όμως την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (της οποίας τα οικονομικά μέτρα κατά γενική ομολογία ήταν τα ενδεδειγμένα), ότι φάγαμε την «ρετσινιά» της επιλεκτικής χρεοκοπίας με μικρό κούρεμα του ελληνικού χρέους.
Ο πρώτος, τον οποίον έπρεπε να ψέξει, δεν είναι η Κυβέρνηση, αλλά τον εαυτός της η Ν.Δ. Ασφαλώς θα είχαμε κερδίσει πολλά περισσότερα, αν τουλάχιστον τα δύο μεγάλα κόμματα είχαν μεταβεί για τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες ενωμένα σε αρραγές μέτωπο. Όμως η επιζητούμενη συναίνεση από τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και από τους Ευρωπαίους ηγέτες, απεμπολήθηκε μετά βδελυγμίας.
Είναι ανεξήγητη η εμμονή της ΝΔ στην αναδιαπραγμάτευση των υπογραφέντων συμφωνιών. Κάποιος από τους συμβούλους του, θα πρέπει να πει στον Αρχηγό της ότι αναδιαπραγμάτευση σε υπογραμμένες συμφωνίες δεν γίνονται. Η μόνη ενέργεια που μπορεί να γίνει, είναι η καταγγελία των συμφωνιών. Αν και όταν ανέλθει στην εξουσία θα έχει την ευκαιρία να καταγγείλει τις συμφωνίες. Είναι καιρός αυτή την φορά ν’ αφήσει στην άκρη τα περί πρόωρων εκλογών.
Έχουμε ένα Μεσοπρόθεσμο που τρέχει. Οι αποφάσεις είναι σκληρές, αλλά είναι αναγκαίες, για να γεννηθεί η καινούργια Ελλάδα, όπως ο Φοίνικας μέσα από τις στάχτες της. Το παρελθόν έχει φύγει ανεπιστρεπτί. Μπροστά μας ανοίγεται ένας δύσκολος δρόμος. Με τα παλαιοκομματικά τερτίπια δεν λύνονται τα προβλήματα. Οποιαδήποτε κυβέρνηση και να ήταν σήμερα στην εξουσία, θα είχε την ανάγκη στήριξης από όλον τον πολιτικό κόσμο. Επιβάλλεται να υπάρξει συνεννόηση.
Ζούμε δύσκολες ώρες, ας μην τις κάνουμε δυσβάστακτες. Η ευθύνη της Ν.Δ. είναι μεγάλη σε αυτό που θα ακολουθήσει. Έστω κι αν σήμερα αποκομίσει κάποια οφέλη, η Ιστορία δεν θα την αφήσει ατιμώρητη. Χωρίς την αναγκαία συναίνεση όλων και άνευ αυτής δεν υπάρχει μέλλον.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΘΑΝ. ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

Περί Παιδείας και συναίνεσης

Έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι ενωμένος ο ελληνικός λαός μεγαλουργεί. Το πρόβλημα όμως έγκειται όχι στην ενότητα του λαού, αλλά στην συναίνεση που δείχνουν οι κυβερνώντες τον λαό.
Εξήντα χρόνια πολιτικού βίου, από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, οι πολιτικοί μας δεν έχουν κατορθώσει να συναινέσουν σε σταθερούς κανόνες διακυβέρνησης, ούτε καν στον βασικό καταστατικό πολιτειακό χάρτη, το Σύνταγμα. Ίσως είμαστε η μοναδική χώρα, που κάθε νέα κυβέρνηση θεωρεί υποχρέωσή της να ανατρέπει τις αποφάσεις της προηγούμενης, ακόμη και αν προέρχεται από το ίδιο κόμμα.
Μία από τις φωτεινές εξαιρέσεις υπήρξε η συναίνεση για τον νέο νόμο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, που ψηφίστηκε πριν λίγες ημέρες. Όμως το όνειρο δεν κράτησε για πολύ. Από την επομένη, άρχισαν πάλι τα όργανα της διαίρεσης. Το περίεργο είναι ότι Γεώργιος Παπανδρέου και Αντώνης Σαμαράς πρωτοστάτησαν στην συναίνεση αυτή. Όμως δεν συναίνεσαν τα στελέχη των κομμάτων, κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ,και άρχισαν τις στείρες αντιπαραθέσεις Φαίνεται, πως η διαίρεση έχει εμποτίσει το πολιτικό κατεστημένο. Δεν έχει κατανοήσει ούτε την δύσκολη κατάσταση της χώρας ούτε και τις διεθνείς συνθήκες, που επιβάλλουν την αλλαγή της νοοτροπίας μας.
Κάποτε ο Αντώνης Σαμαράς διεκήρυξε την υπέρβαση. Μήπως έφθασε η στιγμή να την διδάξει και στα στελέχη του; Ίσως όμως να έφθασε και η στιγμή ευθύνης του λαού. Νέοι άνθρωποι, όχι ηλικιακά μόνο, αλλά κυρίως άλλης νοοτροπίας, υπάρχουν. Ας τείνει τα αφτιά του στα λόγια τους. Για το δικό του μέλλον αποφασίζει.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ. ΘΑΝ. ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε μια Δημοκρατία η μία Κυβέρνηση αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης, ακόμα κι αν είναι διαφορετικού κόμματος. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο, όταν μία κυβέρνηση διαδέχεται άλλη του ιδίου κόμματος.
. Το Προεδρικό Διάταγμα με εισήγηση του τότε υπουργού Δ.Ρέππα ήταν αποτέλεσμα διαβουλεύσεων με τον κλάδο, που είχε καταλήξει σε συμφωνία και ήταν εξασφαλισμένη η κοινωνική ειρήνη. Τον ίδιο καιρό, που εξεδόθη το Προεδρικό Διάταγμα, ήταν στην χώρα μας το κλιμάκιο ελεγκτών της τρόικα. Άρα είχαν σύμφωνη γνώμη, αφού έχουν συνηθίσει να εκφράζουν ανοικτά τις διαφωνίες τους. Πολιτική, όπως είναι κοινό παραδεκτό, είναι η τέχνη του εφικτού αλλά και του προνοείν. Έπρεπε, λοιπόν, ο σημερινός υπουργός Υποδομών- Μεταφορών Γιάννης Ραγκούσης να είχε προσμετρήσει τις αντιδράσεις της συμπαθούς τάξης των ταξιτζήδων, που έτσι κι αλλιώς υφίστανται και αυτοί τις επιπτώσεις της γενικευμένης κρίσης.
Σήμερα ζούμε μια κοινωνική αναστάτωση που μπορούσε να είχε αποφευκτεί. Οι ταξιτζήδες νοιώθουν προδομένοι με την αθέτηση της κυβερνητικής δέσμευσης να ισχύσει η απελευθέρωση σε όλη την άλλη Ελλάδα, πλην Αθηνών και Θεσσαλονίκης και να ισχύσουν τα πληθυσμιακά κριτήρια για κάθε περιοχή.. Έτσι αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν δυναμικά, δημιουργώντας όμως αναστάτωση στον μοναδικό τομέα εσόδων μας, την «βαριά βιομηχανία μας, τον τουρισμό, λες και δεν έφθαναν τα επεισόδια των προηγουμένων ημερών με τους κουκουλοφόρους.
Κάποτε ο Γεράσιμος Αρσένης, σαν υπουργός Παιδείας, είχε καταργήσει την επετηρίδα διορισμού των εκπαιδευτικών σταδιακά, για να αποφύγει τις δυναμικές αντιδράσεις. Σήμερα κανείς δεν θυμάται ότι κάποτε οι εκπαιδευτικοί διορίζονταν με βάση την θέση τους στην επετηρίδα. Ακόμα κι αν η πλήρης αποδέσμευση των αδειών ταξί αποτελεί απαίτηση της τρόικα, εύκολα θα μπορούσε να αποφασιστεί μια δίμηνη παράταση, να γίνουν νέες διαβουλεύσεις, αλλά το κυριότερο, να έχει περάσει η τουριστική περίοδος.
Μία εύθραυστη οικονομία, στο χείλος του γκρεμού, χρειάζεται λεπτούς χειρισμούς, για να μην κατρακυλήσει στο βάραθρο. Ίσως στην περίπτωση αυτή να πρέπει και οι ταξιτζήδες να σκεφθούν τις επιπτώσεις στον τουρισμό. Υπουργός και ταξιτζήδες είναι καιρός να τα βρουν .Οι καιροί είναι δύσκολοι και δεν αντέχουν σε πείσματα.

Λεωνίδας Φιλιππόπουλος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Καλαμάτα 12-7-2011


Με την Ένωση Προσωπικού Λιμενικού Σώματος Ν. Πελοποννήσου συναντήθηκε χθες 12/7/2011 ο Οικονομολόγος Λεωνίδας Θαν. Φιλιππόπουλος. Το προεδρείο και εκπρόσωποι των εργαζομένων της Ένωσης εξέθεσαν στον κ. Φιλιππόπουλο τα μείζονα προβλήματα που απασχολούν το Λιμενικό Σώμα την τρέχουσα περίοδο, προβλήματα που σχετίζονται τόσο με τα εργασιακά δικαιώματα των λιμενικών (λ.χ. ιατροφαρμακευτική περίθαλψη) όσο και με την εν γένει αναβάθμιση του Λιμενικού Σώματος στην Μεσσηνία, τόσο σε υλικοτεχνική υποδομή (ανακαίνιση του κτηρίου του Λ.Σ. στην Πύλο, εξοπλισμός του Λ.Σ. Καλαμάτας με κατάλληλα σκάφη), όσο και σε διοικητικό επίπεδο (αναβάθμιση του Λιμενικού Σώματος Κυπαρισσίας σε Υπολιμεναρχείο).
Ο κ. Φιλιππόπουλος τόνισε πως είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό σημάδι το γεγονός ότι τόσο νέοι άνθρωποι μπορούν και καταθέτουν με σαφήνεια και καθαρότητα τις εργασιακές τους διεκδικήσεις, κάτι πολύ σημαντικό την κρίσιμη περίοδο που διανύουμε. Δεσμεύθηκε δε να παρακολουθεί από κοντά και να στηρίζει τις όποιες διεκδικήσεις του Λιμενικού Σώματος. «Όσα από τα προβλήματα απαιτούν πολιτική παρέμβαση να είστε σίγουροι ότι θα κάνω τα πάντα ώστε να επιλυθούν το ταχύτερο δυνατό» διαβεβαίωσε τους εκπροσώπους του Λιμενικού Σώματος.

ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Αποδείχτηκε περίτρανα η αποτυχία της ’’παγκοσμιοποίησης’’ να δημιουργήσει έναν κόσμο καλύτερο και πλουσιότερο। Αντίθετα έχουμε διεύρυνση της φτώχειας και της εξαθλίωσης τόσο στη χώρα μας όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο। Στο όνομα της παγκοσμιοποίησης οι εργαζόμενοι βρέθηκαν και βρίσκονται σε δεινή θέση। Χάθηκαν εκατομμύρια θέσεις εργασίας παγκοσμίως και καταπατήθηκαν κατακτήσεις και δικαιώματα των εργαζομένων για τα οποία είχε χυθεί αίμα να αποκτηθούν. Η σημερινή χρηματοοικονομική κρίση που ζούμε, μαζί με την ασυδοσία των αγορών σε βάρος της κοινωνικής συνοχής είναι στην ουσία προϊόντα της κρίσης συνολικά του καπιταλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι προφανές σε όλους πως το νεοφιλελεύθερο μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας απέτυχε. Οι πολιτικές που στηρίχτηκαν στην πλήρη απελευθέρωση των αγορών, στην απουσία κανόνων και εποπτεία από εθνικά κέντρα χρεοκόπησαν. Το μόνο που ισχύει σήμερα είναι αυτό που τελικά καταλήγει να κάνει ο νεοφιλελευθερισμός: Να ιδιωτικοποιεί τα οφέλη και να κοινωνικοποιεί τα κόστη. Τα συνήθη <<υποζύγια>> οι εργαζόμενοι μετέφεραν στις πλάτες τους το βάρος της χρεοκοπίας της χώρας. Τα τελευταία χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ, χειροτέρευσαν την κατάσταση. Κατέρρευσαν όλοι οι οικονομικοί δείκτες και με λογιστικά κόλπα αποκρυβόταν η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας τόσο από τον ελληνικό λαό , όσο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις τελευταίες εκλογές ο λαός καταδίκασε τη ΝΔ. Υπερψήφισε το ΠΑΣΟΚ, δίνοντας μάλιστα και άνετη πλειοψηφία, με την δικαιολογημένη ελπίδα ότι η νέα κυβέρνηση θα διαχειριστεί καλύτερα τα προβλήματα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σήμερα, δεν μπορεί να υπηρετεί το νεοφιλελεύθερο μονόδρομο που την καλεί να υπηρετήσει το Διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προστασία της απασχόλησης, η ευημερία των πολιτών, η Πράσινη Ανάπτυξη δεν μπορούν να θυσιαστούν στο όνομα των συμφώνων σταθερότητας του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη στιγμή μάλιστα που η Ελλάδα βρίσκεται μέσα στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, με οξυμένα προβλήματα δημοσιονομικής διαχείρισης, με διαλυμένο παραγωγικό ιστό και με τραπεζικό σύστημα που ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος του και ελάχιστα για την ανάπτυξη της χώρας. Οι πολίτες που στήριξαν το ΠΑΣΟΚ και το ανέδειξαν σε κυβέρνηση , περιμένουν τώρα μια άλλη πολιτική που να διαφοροποιείται από το νεοφιλελεύθερο μονόδρομο. Μια πολιτική που θα αναδιανέμει τα εισοδήματα , που θα ενισχύει το εισόδημα των πολιτών , που θα κάνει δίκαιη κατανομή βαρών για έξοδο από την κρίση, μέσω ενός δίκαιου, καθολικού και αναλογικού φορολογικού συστήματος. Οι πολίτες απαιτούν από την κυβέρνηση να δώσει μάχη για να μην εφαρμοσθούν όλα τα αντιλαϊκά μέτρα και οι νεοφιλελεύθερες συνταγές της τρόικας και του Διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος της χώρας. Μπορούν ακόμα να βοηθήσουν σε μια προσπάθεια εξόδου της χώρας από την κρίση. Αρκεί να γίνει δίκαιη κατανομή των βαρών και να μην υποστούν μονόπλευρη φορολογική επιβάρυνση. Δίκαια η κυβέρνηση προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τις νεοφιλελεύθερες συνταγές. Η μάχη για την έξοδο από την κρίση είναι μάχη για την εξασφάλιση της εθνικής και οικονομικής ανεξαρτησίας της χώρας.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΘΑΝ. ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ
Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ 11/1/2011

Αναβάθμιση της Πυροσβεστικής στην Πύλο

Αναβάθμιση της Πυροσβεστικής στην Πύλο ζητεί ο Φιλιππόπουλος
Ο Λεωνίδας Θαν. Φιλιππόπουλος, οικονομολόγος
σχετικά με την πυρασφάλεια και την πρόληψη των πυρκαγιών έκανε την παρακάτω δήλωση:
"Τον τελευταίο καιρό η ανάπτυξη είναι επιτακτική ανάγκη για τις τοπικές κοινωνίες. Οι καλλικρατικοί δήμοι καλούνται στα νέα γεωγραφικά και πληθυσμιακά χαρακτηριστικά να υλοποιήσουν τις βασικές αρχές για την ανάπτυξη της περιοχής τους.
Eνας σημαντικός παράγοντας είναι η πυρασφάλεια.
Για παράδειγμα ο Δήμος Πύλου, με πλούσια πολιτιστική παράδοση
και τουριστική ανάπτυξη, έχει κλιμάκιο Πυροσβεστικής.
Σίγουρα ο μέχρι στιγμής σχεδιασμός ικανοποιούσε αυτές τις ανάγκες. Τώρα;
H αναβάθμιση λοιπόν είναι ένα ζητούμενο που θα πρέπει άμεσα να προχωρήσει και να θέσει τις βάσεις για την ουσιαστικότερη αντιμετώπιση νέων χαρακτηριστικών και να μας βρει έτοιμους και πρόθυμους να προσφέρουμε τις υπηρεσίες που πρέπει να έχει επιτέλους ο πολίτης, ένας πολίτης με πολλά προβλήματα.
Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά για την πυρασφάλεια και την πρόληψη, όμως το ζητούμενο δεν είναι άλλη μια καταγγελία.
Aλλωστε οι υπάλληλοι του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Πύλου
αλλά και η Ενωση Πυροσβεστών Μεσσηνίας συνηγορούν
στο να αναβαθμιστεί το Πυροσβεστικό Κλιμάκιο
σε ανεξάρτητη Πυροσβεστική Υπηρεσία".

15/3 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΘΑΡΡΟΣ, ΦΩΝΗ, ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

Εκεί που μας χρωστάγανε…

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ

Του Λεωνίδα Φιλιππόπουλου,
οικονομολόγου

…Εκατόν εξήντα δύο δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους!
Οχι δεν πρόκειται για το συνολικό ύψος των δανείων που οφείλουμε για να βγούμε από τη δυσχερή οικονομική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει.
Τόσες -162 δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους- είναι συνολικά οι οφειλές της Γερμανίας προς τη χώρα μας, σύμφωνα με το «Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης».
Ο λόγος; Οι πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει η πατρίδα της σιδηράς κυρίας Μέρκελ.
Από το 1944 που απελευθερώθηκε η χώρα μας από τη γερμανική Κατοχή εκκρεμεί το ζήτημα των επανορθώσεων των ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα.
Και το ζήτημα αυτό εκτός από βαθύτατα πολιτικό
(αφού στην πραγματικότητα είναι εθνικό ζήτημα)
είναι πρωτίστως ηθικό ζήτημα και μάλιστα ουσιαστικό ηθικό ζήτημα για τη χώρα μας.
Ο λόγος είναι προφανής: Η έρημη χώρα που άφησε στο πέρασμά του από τον τόπο μας ο αγκυλωτός σταυρός, χρειάστηκε να ξαναγεννηθεί στις πλάτες αυτών που μετρούσαν νεκρούς και
ορφανά με μηδαμινούς οικονομικούς πόρους, ενώ έστελνε τα παιδιά της να δουλέψουν για ένα πενιχρό μεροκάματο νύχτα με νύχτα στις βιομηχανίες της Γερμανίας,
στις φάμπρικες του δυνάστη, που έτσι έφτιαξε τα πλούτη του και τώρα μας καμώνεται τον εργατικό…
Τα λόγια είναι πράγματι περιττά μπρος στην εκκωφαντική αλήθεια των αριθμών:
- 7,100 δισ. δολάρια (αγοραστικής αξίας 1958) πλέον τους τόκους μάς επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη των Παρισίων για τις καταστροφές που προξένησαν στη χώρα μας τα κατοχικά
γερμανικά στρατεύματα.
- Την εξόφληση του κατοχικού δανείου ύψους 3,5 δισ. δολαρίων, πλέον τους τόκους.
- Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του
γερμανικού στρατού κατοχής.
- Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που έκλεψαν
τα γερμανικά στρατεύματα και οφείλουν να μας επιστρέψουν.
Οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, με διάφορες μεθοδεύσεις,
κατάφεραν μέχρι τη σύναψη της οριστικής συνθήκης ειρήνης
(2 συν 4) που υπεγράφη στη Μόσχα το 1990, να αναβάλουν την εξόφληση του χρέους τους προς την Ελλάδα.
Από το χρονικό αυτό σημείο και μετά, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, οι παραπάνω αναφερόμενες οφειλές είναι απαιτητές από τη χώρα μας.
Η γερμανική πλευρά έχει ήδη απορρίψει τις αιτιάσεις,
σύμφωνα με τις οποίες η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα
αποζημιώσεις από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο εκπρόσωπος του γερμανικού ΥΠΕΞ Αντρέας Πέσκε ερωτηθείς σχετικά απάντησε ότι με βάση τη συμφωνία αποζημιώσεων του 1960, η Γερμανία «κατέβαλε αποζημίωση στην Ελλάδα
ύψους 58,8 εκατομμυρίων ευρώ για τη ζημία που προκλήθηκε
από τον ναζισμό».
Πάγια θέση του Βερολίνου είναι ότι εξόφλησε το χρέος του
απέναντι στα θύματα της ναζιστικής κατοχής με το προανα-
φερθέν ποσόν που δόθηκε το 1960, σε συναλλαγή που έγινε
για την αποφυλάκιση του εγκληματία πολέμου Μέρτεν και την
παραπομπή των εγκληματιών πολέμου στη Γερμανία για να δι-
καστούν από τα γερμανικά δικαστήρια.
Για την Ελλάδα όμως το θέμα του κατοχικού «δανείου» παρα-
μένει ανοιχτό, σύμφωνα με τον υφυπουργό Εξωτερικών Δημή-
τρη Δόλλη. Οπως είπε στη Βουλή: «Καμία κυβέρνηση, ούτε
εμείς έχουμε παραιτηθεί από τις αξιώσεις μας, τόσο για το κατο-
χικό δάνειο, όσο και τις πολεμικές αποζημιώσεις από τη Γερμα-
νία. Διατηρούμε το δικαίωμα χειρισμών για να πετύχουμε την κα-
λύτερη δυνατή λύση». Προς τιμήν του το Νομαρχιακό Συμβούλιο
όπως είναι γνωστό εδώ και αρκετά χρόνια είχε πρωτοστατήσει
στη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, αλλά το θέμα
αυτό δεν προχώρησε. Και ίσως να είχε δίκιο ο πρωθυπουργός
όταν είχε πει πως η διεκδίκηση των αποζημιώσεων δεν θα πρέ-
πει να αποτελέσει άλλοθι για την σταθεροποίηση της οικονομίας
της χώρας. Ομως μήπως έχει έρθει η ώρα να σκεφτούμε πως
έχουμε κι εμείς επιχειρήματα να υψώσουμε ανάστημα σε όλους
αυτούς που πλούτισαν αιματοκυλώντας τον κόσμο και τώρα
μας κρίνουν γιατί πονάνε οι πληγές που μας άνοιξαν;

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 13/12/2010